Voor een stad van deze omvang heeft Hoorn opvallend veel voetbalclubs. Zes verenigingen binnen de gemeentegrenzen, elk met een eigen sportpark, een eigen achterban en een eigen geschiedenis. Samen stonden ze jarenlang bekend als de Hoornse Zes.
De zes clubs
De verenigingen liggen verspreid over de stad en de dorpen.
- HVV Hollandia, opgericht in 1898, spelend op Sportpark Julianapark, de grootste club van de stad.
- HCSV Zwaluwen ’30, met velden bij het sportcomplex in de Grote Waal, waar ook handbal wordt gespeeld.
- SV Always Forward, spelend op Sportcomplex Wilhelminapark, met een sterke vrouwenafdeling.
- HSV Sport 1889, waarvan het oprichtingsjaar in de naam zit en dat daarmee tot de oudste verenigingen van de regio hoort.
- Westfriezen in Zwaag, een vereniging waar voetbal en handbal onder een dak zitten.
- VV De Blokkers in Blokker, de dorpsclub aan de oostkant van de gemeente.
Verschillende soorten clubs
Ze doen niet allemaal hetzelfde. Hollandia trekt talent uit de hele regio en speelt al decennia op het landelijke amateurniveau. De andere clubs zijn meer op hun eigen wijk of dorp gericht, met een sterke jeugdafdeling en een verenigingsleven dat verder gaat dan de wedstrijd. Voor spelers betekent dat keuze, want de sfeer en het ambitieniveau verschillen aanzienlijk.
De derby’s
Als twee Hoornse clubs tegen elkaar spelen, is dat geen gewone wedstrijd. Spelers kennen elkaar van school, van de buurt of van een vorig team, en langs de lijn staat het dubbel zo vol. Voor wie in Hoorn woont en een keer echt amateurvoetbal wil zien, is een derby de wedstrijd om naartoe te gaan, ongeacht in welke klasse hij wordt gespeeld.
Voetbal voor meisjes en vrouwen
Het vrouwenvoetbal is in Nederland in korte tijd sterk gegroeid, en dat is in Hoorn goed te merken. Meidenteams zijn bij vrijwel alle clubs vanzelfsprekend geworden, en bij een aantal verenigingen speelt het eerste vrouwenelftal op een hoger niveau dan de mannen. Voor meisjes die serieus willen voetballen, is er hierdoor een route die twintig jaar geleden niet bestond.
Waar je terechtkunt
Wil je zelf gaan voetballen, dan is de meest praktische keuze de club die het dichtste bij je woont, want dat scheelt jaren aan heen en weer rijden. Voor kinderen is dat helemaal het geval, omdat ze bij een club in de buurt hun klasgenoten tegenkomen. Wie hogerop wil, kijkt naar de selectieteams en naar de opleiding, en dan komt Hollandia als eerste in beeld.
De vrijwilligers
Elke vereniging draait op mensen die er niets voor krijgen. Trainers, leiders, scheidsrechters, kantinemedewerkers, wedstrijdsecretarissen en het onderhoudsteam. Zonder die laag ligt het veld er niet bij, wordt er niet gefloten en is er geen koffie. Voor ouders van jeugdspelers is het bijna standaard om iets te doen, en het is een van de snelste manieren om in een nieuwe wijk mensen te leren kennen.
Zaalvoetbal en veteranen
Naast het veldvoetbal is er in Hoorn zaalvoetbal, dat in de sporthallen wordt gespeeld, en zijn er veteranen- en zeven-tegen-zeventeams voor wie het hele veld niet meer trekt. Voor wie op latere leeftijd weer wil beginnen, is dat vaak de prettigste ingang. Verenigingen zijn er over het algemeen blij mee, want een team dat blijft spelen blijft ook lid.
Wat het de stad oplevert
Zes clubs betekent zes plekken waar elke week honderden mensen samenkomen, waar kinderen leren verliezen en waar buurten elkaar tegenkomen. In een stad die snel is gegroeid en waar veel mensen van elders komen, is dat een van de weinige structuren waarin dat vanzelf gebeurt. Dat is voor de stad meer waard dan welke competitiestand ook.
Wat er nodig is om te blijven bestaan
Zes clubs in een gemeente met ruim zeventigduizend inwoners betekent dat de verenigingen elkaar beconcurreren om leden en om vrijwilligers. Dat speelt in heel Nederland, en het is de reden dat clubs elders fuseren. In Hoorn hebben de verenigingen in het verleden samengewerkt onder de noemer de Hoornse Zes, en de discussie over samenwerking of zelfstandigheid keert met enige regelmaat terug.
